รักเอยจริงหรือว่าหวานซึ้งในดวงจิต
รักสนิทจิตใจหวนรัญจวนหา
รักแรกเริ่มประเดิมรักหนักอุรา
รักนานมาพาดวงจิตคิดระแวง

รักครั้งแรกแปลกนักประหลาดจิต
รักใฝ่คิดชวนฝันคล้ายดังมีสีแสง
รักฝันเพ้อละเมอรักใจให้มีแรง
รักมันแฝงอารมณ์เร้าเคล้าใจปลง

รักนั้นคงเปรียบคล้ายน้ำผึ้งเจือยาพิษ
รักสนิทพิษยิ่งมากเพราะไหลหลง
รักน้อยไปเขาหาว่ารักไม่ใฝ่พะวง
รักลุ่มหลงเกินไปเสียใจอีกนาน

รักเอ๋ยรักจักทำใจอย่างไรแน่
รักผันแปรเพราะเรามิได้ประสาน
รักจึงแยกแตกรักไปอีกตั้งนาน
รักกันนั้นจะให้หวานต้องทำใจ

รักพอได้สู่สมอารมณ์หมาย
รักก็กลายหน่ายรักไม่ผ่องใส
รักเรารักเขาไม่รักทำอย่างไร
รักไฉนจึงหาได้จริงแท้ยากเย็น

รักบริสุทธิ์ผุดผาดดุจหยาดฝน
รักสะอาดจนผ่องใสยากได้เห็น
รักนี่หรือคนพูดแต่รักทุกเช้าเย็น
รักที่เห็นทะเลาะเบาะแว้งกันและกัน

รักมันกรุ่นครุ่นคิดรักหนักจิต
รักสนิทมันแฝงไว้ด้วยสุขสันต์
รักออดอ้อนต่อรักทุกคืนวัน
รักจริงนั้นมันซาบซ่านห้วงหทัย.

หนักแน่นหนักเนิ่นนาน หินผา
ฟ้ากางฟ้ากั้นด้วย เมฆา
สกุณาร่ำเรียกร้อง ปกป้อง
รักสองรักรู้ได้ เยี่ยงใด ไม่ถาม
รักเกิดรักไม่ตาม ดับด้วย
ชลนทีชลธาร ไหลริน
ทุกพื้นดินพสุธา ทุกถ้วน
รักล้วนก่อกำลัง ด้วยดัง น้ำทิพย์

คือคนที่เติมความสุขให้ใจฉัน
คือคนที่สำคัญกว่าคนไหน
คือคนที่เข้าใจฉันไม่ว่าเรื่องใด
คือคนที่มอบหัวใจให้ฉันคนเดียว

ตั้งแต่นี้คงเหลือเพียงแค่ฉัน
คนต้องทนฝ่าฟันจนถึงจุดหมาย
เมื่อไร้เธอคงต้องอยู่อย่างเดียวดาย
แต่จะทนสู้ไปเพื่อตัวเอง

แล้วฉันจะคิดถึงเธอนะคนสำคัญ
อยากให้รู้ว่าทุกวันมีความหมาย
เรื่องราวของเราที่มากมาย
จะเก็บเอาไว้ในในตลอดกาล

บางครั้ง ความสำคัญของใครบางคน
จะแสดงให้เราเห็นก็ต่อเมื่อเราเสียเค้าไปแล้ว
ดาวเหนือเสียคนๆนั้นไปแล้วหละค่ะ
ดาวเหนือเลยอยากบอกทุกๆคนให้มองคนใกล้ๆตัวเอาไว้บ้าง
จะได้ไม่เสียใจแบบดาวเหนือนะคะ

มีแค่เพียงความคิดถึง .. ค่อนฟ้า
กับลมหายใจที่อ่อนล้า .. พร่าไหว
ภายใต้หมู่ดาวระยิบ .. กระพริบตรงขอบฟ้าไกล
ตะโกนให้สุดเสียงเท่าไร .. อีกขอบฟ้าไกล .. คงไกลเกิน

เธอเองจะได้ยินอะไรในใจฉันไหม?
กี่ถ้อยคำคิดถึงที่พร่ำตะโกนบอกไป .. อยู่นานเนิ่น
คิดถึงเธอ .. คิดถึงเธอเหลือเกิน
บอกกล่าวกับดวงดาวจนเพลิน .. เกินเวลามาค่อนคืน

เธอถาม...ว่ารักกันบ้างไหม
ฉันตอบไป..แค่เพื่อนเท่านั้น
เธอซึมเศร้าไปในฉับพลัน
แต่ไม่สำคัญเท่าฉันที่ปวดใจ
ทำไมต้องเป็นแบบนี้
ไม่ได้ตอบเหมือนที่ใจรู้สึกใช่ไหม
ก็แล้วปากแข็งไปทำไม
ปฎิเสธ..แล้วใครที่เจ็บมากกว่ากัน

แทบขาดใจ…เมื่อต้องจากเธอ..
ฉันละเมอ….จนแทบบ้า…
หลงรักเธอ….ตลอดมา..
ไม่อยากจาก..อยากห่าง…ทุกนาที..

ก็เธอ….แสนอบอุ่น
ก็เธอ…แสนนุ่มนวล…
สัมผัสเธอ…แล้วเย้ายวล..
ทำฉัน..ครวญ..ครางทุกคืน…

ตื่นเช้า….อื่ออื้อ…ไม่อยากจาก..
ดึก ๆ …..อื่ออื้อ….อยากขลุก…อยู่ใกล้ ๆ..
เช้า-สาย..อื่ออื้อ….ไม่อยาก…ให้ห่างกาย..
อยากกอดเจ้าไว้….แนบใจ…พี่ทุกคืน…..

อาลัย..และอาวรณ์…
ไม่อยากจากจร..ไปไหน…
อยากอยู่กับเธอ….จนวันตาย..
ไม่อยากห่างหาย..แม้ชั่วคืน…

แต่เสียง..นาฬิกาปลุก..ดังลั่น..
ทำฉัน…จำต้องสะดุ้งตื่น…
จำใจ..และจำ..ทนฝืน..
ต้องตื่น..ลุกขึ้น..จากที่นอน..

ก้มจูบ…น้องเน่า…พี่ต้องลา….
ตุ๊กตา..หมา..หมีและหมอน…
บิดกาย..ลุกขึ้น..จากที่นอน….
จำจร....จำใจ…...ขอลา……

ที่มา…..…ตื่นสาย…
รีบแทบตาย…เกือบไปทำงานสายแล้วเรา..
พิเศษ 1.
ตั้งแต่หลงเข้ามา ไทยโพเอ็ม..ก็หลง..ก็ไหล..จนโงหัวไม่ขึ้น..
เพราะอบอุ่น…จากการตอบรับ(รัก) ของทุก ๆ คน
Post กลอน Post ตอบ ON-M นอนดึกทุกคืน…เวปอื่น ๆ ..ก็ไม่ได้ไป..
พอเช้า.ต้องตื่น..จากที่นอน…โอย…แสนทรมาน…….หัวใจ..
แต่ทำไงได้…ต้องไปทำงานง่ะ….เด๋วเขาจะไล่ออก…

พิเศษ 2
อ่านท่อนแรก ๆ ..คงมีคนทำตาเขียว..นึกว่า..ไปอาลัยอาวรณ์ใคร..
แต่อ่านท่อนสุดท้ายแล้ว…คงยิ้มออก…..
พิเศษอีกที
น้องเน่า = ตุ๊กตาตัวโปรด….ของภูตะวัน….(เคยบอกไว้แล้ว……)
อื่ออื้อ = คนบางคนเขาบอกเราว่า แปลว่า ไม่ อยู่ในรูป ปฏิเสธ…(แบบปากปฎิเสธ แต่ใจยอมรับน่ะ..)
แต่เราว่าไม่ใช่…เราจำกัดความใหม่ว่า แปลว่า ใช่-ได้-ให้ =YES อิ อิ..หรือจะเถียง??????

ไม่เคยคิดว่าเธอไม่มีค่า
แต่รู้ว่าระหว่างเราเป็นไปไม่ได้
เพราะฉันมีใครคนหนึ่งอยู่ในใจ
และไม่มีที่ว่างให้ใครมาแบ่งปัน
อยากให้เธอมองดูรอบๆบ้าง
อาจพบใครเคียงข้างได้ดีกว่าฉัน
จะมัวเสียเวลาทำไมกัน
ถึงยังไง...ความสัมพันธ์ก็ไม่เกินเลย

ถามใจว่ารักเธอหรือเปล่า
ถึงได้รู้สึกเงียบเหงาเมื่อไม่มีเธอเคียงใกล้
ค้นพบว่าชีวิตได้ขาดส่วนที่สำคัญไป
เพิ่งรู้แน่แก่ใจก็เมื่อเธอมาจากลา

เสียงหัวเราะรอยยิ้มความผูกพัน
สิ่งสำคัญที่ฉันไม่เคยมองเห็นค่า
บทเรียนที่ยิ่งใหญ่ก็เพิ่งรู้เมื่อเธอจากลา
ว่าคนเราจะรู้คุณค่า...ก็เมื่อเสียสิ่งนั้นไป

อย่าให้เหตุการณ์แบบนี้เกินขึ้นกับคุณนะ สิ่งที่มีค่า.....อาจจะอยู่ใกล้ ๆ ตัวคุณโดยที่คุณมองไม่เห็นมันก็ได้ ลองหันมองดูรอบ ๆ ตัวคุณสิ

อยากมีเธอเป็นดาวอบอุ่น
ทอแสงละมุนคืนมืดสนิท
อยากมีเธอห่วงใยใกล้ชิด
อยากมีเธอเป็นชีวิตเคียงข้างฉันถ้าจะรัก รักใคร รักไม่ยาก
แต่ลำบาก ตรงที่เขา รักเราไหม
ถ้าจะรัก รักข้างเดียว รักทำไม
คนที่เจ็บ ตรงใจ ก็คือเรา

เก็บน้ำตาเอาไว้ใจอย่าอ่อน
เมื่อเธอมาพูดว่าอ้อนวอน “ขอโทษนะ”
อย่าหันไปมองเค้าอย่าแม้แต่จะคิดเลยล่ะ
เค้าเคยทิ้งใจไปนะ ลืมไปแล้วหรือไร

เค้ามาตามง้องอน ก็อย่าไปสน
คำที่เค้าพูดออกไปเป็นแค่คำของคนที่ไม่เอาไหน
เค้าเคยทิ้งเราไปครั้งนึง เค้าก็ทำได้ใหม่
อย่าเลยนะใจอย่าไปเชื่อเค้าอีกเลย

เจ็บจริงจริง..
เจ็บปวด...
เจ็บรวดร้าว...
เขามาทำ....ห่างเหิน...ทำเมินหมาง
ทำอย่างไร...ใจฉัน...จะเบาบาง
เจ็บเหลือเกิน..
เจ็บไม่สร่าง..
หว่างกลางใจ...

ผิดหรือ...??
ที่ใจ...ไป...เผลอรัก...
เธอจึงหัก...สัมพันธ์...สะบั้นได้
เราทั้งสอง...ต่างก้อ...ไม่มีใคร...
แต่ทำไม...??
ความสัมพันธ์...
สะบั้นลง.......

ขอให้เธอโชคดี
ดาวเหนือ
คิดถึงเธออยากเจออยากเห็นหน้า
ปีนี้ลาออกแล้วคงหวั่นไหว
เธอเรียนต่อฉันลาออกสุดเหนื่อยใจ
คิดเอาไว้ว่าคงไม่ได้เจอกัน

วันสุดท้ายคิดเอาไว้จะไปทัก
แต่เธอมีคนรู้จักอยู่ใกล้ๆ
ฉันไม่อยากให้เธอต้องลำบากใจ
เมื่อฉันนั้นเป็นได้แค่เพื่อนเธอ

ก็ได้แต่มองเธออยู่ไกลๆ
บอกเธอในใจว่ารักเธอรู้ไหมเพื่อนซี้
ตั้งแต่วันนี้ไปขอให้เธอโชคดี
แล้วเพื่อนคนนี้จะคอยให้กำลังใจ

ความรัก คือ การให้โดยที่ไม่หวังผลตอบแทน และต้องการให้เขามีความสุข

แม้ว่าเราจะต้องทุกข์ก็ตาม

ความรัก ไม่มีความอิจฉา เกลียดชัง

ความรัก ทำให้คนมีความสุข ไม่ว่าจะสมหวังหรือไม่ก็ตาม

เมื่อเหยี่ยวดำหายไปจนเกือบหมด เราจึงตัดสินใจออกไปตามหาเหยี่ยวดำในบริเวณอื่นบ้างโดยมีนายแป้นทำหน้าที่เป็นโชเฟอร์ ในขณะที่รถแล่นออกมาตามคันนากว้าง เราแลเห็นเหยี่ยวดำหลายตัวเกาะอยู่บนต้นไม้ที่ไม่สูงนักทางด้านขวา นายโต้งจึงให้จอดรถ แล้วค่อยๆย่องเข้าไปใกล้เหยี่ยวดำให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อถ่ายรูป ส่วนผมนั่งมองไปทางด้านซ้ายซึ่งมี นกยางควาย (Cattle Egret) มากมายมาเดินหากินอยู่ใกล้ๆเหยี่ยวดำบนพื้นดิน

นกยางควายบ่ายหน้ามาชุมนุม
ต่างเกาะกลุ่มก้าวเดินเพลิดเพลินหา
จิกตั๊กแตนแม่นจังดังฝึกมา
สอดส่ายหาทุกหนเที่ยวค้นไป

ขนสีขาวราวสำลีมีปากเหลือง
บางตัวเรืองราวส้มอมสดใส
เที่ยวเดินท่องจ้องมองแสนว่องไว
ขาเหลืองไซ้สั้นหนาหน้าแข้งทน

ใยวันนี้มีเหยี่ยวมาเอี่ยวด้วย
หรือควายม้วยมรณังยังสับสน
ไม่มีควายย้ายมาพาร้อนรน
ต้องทุกข์ทนด้นเดี่ยวเปล่าเปลี่ยวใจ

จึงมาอยู่คู่เหยี่ยวไม่เปลี่ยวเหงา
แดดร้อนเร่ารุนแรงเดินแซงไหว
มีความสุขสนุกนักรักเหยี่ยวไป
เดินชิดใกล้แก้ขัดชะงัดดี

ตามปกตินกยางควายชอบพากันเดินหากินใกล้ๆฝูงวัวควาย เพื่อคอยจิกกินแมลงโดยเฉพาะอย่างยิ่งตั๊กแตนที่กระโดดหนีออกมาเพราะตกใจเสียงวัวควายที่เดินผ่าน ทำให้ชาวบ้านเรียกกันว่า นกยางควาย แต่ในวันนี้ไม่มีวัวควายออกมาให้เดินด้วย เหล่านกยางควายคงเหงา จึงพากันเดินหากินไปเรื่อยรอบๆเหยี่ยวดำที่เกาะพักผ่อนอยู่บนพื้นดินตรงโน้นบ้างตรงนี้บ้าง เนื่องจากใกล้ฤดูผสมพันธุ์แล้ว นกยางควายบางตัวจึงมีขนสีส้มแซมขนสีขาวแล้ว

ความรักคืออะไร
เธอรู้มั๊ยช่วยบอกที
ความรักในที่นี้
นั่นมีแต่ความห่วงใย
ความรักของพ่อแม่
เป็นสิ่งแน่อยู่ในใจ
ท่านรักและห่วงใย
ยามลูกไปไหนกังวล
ความรักของคุณครู
ท่านปูทางช่วยอบรม
ท่านสอนกลแก้ปัญหา
ความรักของพี่น้อง
ที่ปรองดองตลอดมา
สังสรรค์ทั้งเฮฺฮา
ล้วนนำพาแต่สุขใจ

.....ดวงตะวันทอแสงวับจับขอบฟ้า
สกุณากู่ก้องร้องขับขาน
เปรียบประหนึ่งเพลงซึ้งซึ่งวันวาน
จำแสนนานผ่านผันฉันจดใจ

.....แสงแดดส่องก้องกิดาการพานพบ
มิอาจลบคนของใจให้ไปไหน
ยังเฝ้าคอยคอยรักจักสู่ใจ
โดยเร็วไวไห้หวนครวญถึงเธอ..

....ไม่รู้จะตั้งชื่อกลอนนี้ว่าอะไรอ่ะค่ะ ช่วยตั้งให้หน่อยนะคะ

นึกอยู่แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง
ก็รู้ว่าที่ผ่านมารักเราไม่ได้ลึกซึ้งอะไรนักหนา
ไม่แปลกเลย..ที่จะมีเขาแซกเข้ามา
ส่วนฉันก็นั่งเป็นคนเจ้าน้ำตา...อยู่กับหัวใจ

เห็นเธอนั่งเหม่อแค่นี้ก็รู้
ว่าที่ฉันมีอยู่ตอนนี้แค่ร่างกายเท่านั้นใช่ไหม
มองเธอด้วยน้ำตาแต่ก็ไม่อยากฝืนใจใคร
จะไปก็ไป..ไม่รู้จะดึงรั้งไว้ทำไมให้เสียเวลา

เปลี่ยนจากฉันเป็นเขาจะดีกว่าไหม
ไม่อยากบังคับใจ..เห็นตาเธอแล้วอ่อนล้า
อยากให้เธอมีความสุขแม้ฉันต้องจมอยู่กับน้ำตา
ไปหาเขาดีกว่า...ฉันไม่ว่า..แค่เธอบอกมาต้องการไป

อย่างน้อยคนที่เธอจะไปผูกพัน
เขาคนนั้นก็เป็นเพื่อนรักฉัน..รู้ใช่ไหม
เพื่อนให้เพื่อนได้เสมอ..แค่นี้ไม่เป็นไร
ผิดที่ฉันเองทีพลาดไป ไว้ใจทั้งสองคน

จากประสบการณ์จริงค่ะ อิๆ แต่ก็ช่างมันเถอะ

มองฟ้าครามคิดถึงเพื่อนคนเก่า
นึกเศร้าๆเพื่อนจะจำเราได้ไหม
หรือว่าเพื่อนจะลืมเราไปจากใจ
ก็ไม่ว่าอะไรเราเพื่อนกัน

แต่ถ้าเธอจำฉันได้ก็จะดี
ฉันคนนี้นั้นจะมีค่าพอไหม
ที่จะอยู่ในใจพวกเธอเสมอไป
จะมีพอไหมใครที่จำฉันได้แม้จากกัน

ถ้าจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
แต่ฉันจะเก็บทุกๆคนไว้ในหัวใจอยู่อย่างนั้น
ถึงแม้ว่าวันนี้เราไม่เจอกัน
แต่จะเก็บเธอไว้ในฝันตลอดไป

อยากรู้...
อะไรทำให้เธอเปลี่ยนไป
ความห่างไกลหรือคนใหม่ที่ดีกว่า
อยากรู้...
ความเฉยชาที่ให้มา
เป็นสัญญาณบอกลาใช่ไหม..
อยากรู้...
หัวใจทำด้วยอะไร
นึกอยากไปก็ไปไม่ห่วงกัน

รักคนที่เขารักเราได้
ป่านนี้คงมีคงมีรักใหม่ได้มากมายหลายหน้า
แต่ทำงัยได้เมื่อหัวใจเลือกที่จะมีน้ำตา
ไปรักคนที่เห็นเราไม่มีค่ามีราคาในหัวใจ

แต่มันเลือกแล้วและยอมที่จะเจ็บปวด
ในเมื่อหัวใจยอมเป็นแค่เม็ดกรวดที่เธอเขี่ยไว้
รอวันที่เธอจะทิ้งและหมดเยื่อใยลงไป
ในวันที่เธอมีเขาคนใหม่..และเขี่ยเม็ดทรายให้พ้นทาง

อย่าพูดเลยว่าเธอเสียใจ
อย่าพูดเลยว่าเธอรักใครต่อหน้า
อย่าเลยอย่าทำให้ต้องมีน้ำตา
อย่าเลยอย่าบอกว่าเธอจะจากไป

อย่าเลยอย่ามองว่าฉันผิด
อย่าเลยอย่าไปคิดมีคนใหม่
อย่าเลยอย่านึกนะว่าฉันจะให้เธอไป
อย่าเลยอย่ามัวแต่ดีใจ...เพราะยังไงเธอต้องอยู่ชดใช้กันอีกนาน

แพ้เธอ

เป็นคนที่เข้มแข็งและแข็งแกร่ง
แต่ไม่เคยรุนแรงหรือแกล้งล่วง
มีจิตใจใฝ่ดีไม่มีลวง
ไม่คิดล้วงความลับมาทับใคร

เคยเป็นคนไม่ยอมพร้อมอดทน
เคยเป็นคนสู้คนแม้หน้าไหน
เคยเป็นคนแข็งกร้าวแม้หน้าใด
แต่ทำไมปัจจุบันถึงเปลี่ยนแปลง

ถึงบางครั้งจะมองดูอ่อนไหว
ถึงคราวใดจะมองดูเสแสร้ง
ถึงบางทีพูดจาจะทิ่มแทง
แต่แสดงท่าทีเหมือนที่เจอ

แต่วันนี้หลายสิ่งต้องแปรเปลี่ยน
เลือดไหลเวียนเปลี่ยนไปใช่เสนอ
เปลี่ยนจากเก่าเราเคยไม่พร่ำเพ้อ
แต่มาอ่อนเพราะแพ้เธอหมดทั้งใจ

ไม่รู้ว่าเธอทำอะไรให้เปลี่ยนแปลง
แต่การแสดงของฉันเปลี่ยนใช่ไหม
ช่วยตอบมาทีเถอะว่าทำไม
เพราะทั้งใจของฉันนั้นแพ้เธอ

รักรักรัก รักรักรัก รักรักรัก
รักอะไร ก็ไม่เท่า รักฉันนี้
รักอะไร ก็ไม่เท่า รักคนดี
เพราะคนที่ ฉันรัก นั้นคือเทอ